Ervaringen van een bijlesdocent

wo, 15 april 2015

Ze bestaan nog: de echte sloddervossen, de echte luiwammesen. Ik dacht dat ze waren uitgestorven, maar van deze categorie wandelen er nog steeds een paar rond. Zo ook Mischa. Leerling uit de eerste klas. Vanuit de basisschool kreeg hij een VWO advies mee. Hij zit nu in de brugklas en hij heeft staat voor wiskunde een krappe 4. De school heeft het gevoel dat hij volgend jaar in het VWO kan instromen. Maar dan moet hij wel een 6 voor wiskunde halen. Ze geven hem nog de kans om zijn dikke 4 op te halen.

Al vanaf de eerste dag laat Mischa ons zien dat hij slordig en lui is. “Hij heeft luiheid uitgevonden”, zei zijn vader tijdens de aanmeldingsprocedure. Ik reageerde daar wat terughoudend op. Nu weet ik beter. Mischa is inderdaad ernstig lui en ... Mischa is structureel slordig.

Mischa heeft het vermogen om zijn verstand voor alles in te zetten, behalve voor hard werken, zijn best doen en betere cijfers te halen. Het botste meteen tussen Mischa en mij. Ik kan erg goed tegen kinderen die tegenzin hebben om te leren, maar als ik zie dat kinderen gewoonweg niets lopen te doen, dan word ik - om het netjes uit te drukken - ronduit lastig.

Zo ook tegen Mischa. Mischa liep de eerste de beste dag al tegen de wet van oorzaak en gevolg aan. Hij had werkelijk he-le-maal-niets-ge-daan. En dat kreeg hij te horen. En hoe! Enfin. De eerste bijlessen waren voor Mischa lastige lessen. Hij liep keer op keer met zijn hoofd tegen dezelfde lantaarnpaal. Iedere keer kreeg hij hetzelfde lik op stuk beleid en iedere keer weer dacht hij er tussenuit te kunnen knijpen.

Zo verging het Mischa 4 bijlessen lang. Wiskunde is echt een vak waar je je best voor moet doen en wiskunde is echt niet een vak waarmee je wegkomt zonder er iets voor te doen en zonder over de oplossingen na te moeten denken...

De triomf vierde ik eergisteren, samen met Mischa. Hij had een proefwerk waar we vijf keer een bijles wiskunde lang aan hadden gewerkt. Met vallen en opstaan. Met zuchten en steunen en: met bakken vol tegenwerking van de kant van Mischa.

Totdat hij eergisteren een ommekeer maakte. Alle sommen waren netjes, alle uitwerkingen stonden op hun plaats. Er zat nergens meer een fout in en ik - nog wantrouwend vanwege de vorige bijlessen - vroeg aan Mischa of hij wellicht het werk had afgekeken. Trots antwoordde hij, dat hij alles zelf had gemaakt. Voor alle zekerheid kalkte ik nog gauw 2 lastige sommen op ons whiteboard en ik vroeg Mischa deze sommen ook maar te maken. Tot mijn verrassing maakte hij de sommen in hoog tempo, helemaal goed!

“Hé Mischa, hoe komt dit zo, waarom gaat het nu ineens zo goed?” Mischa antwoordde trots: “Het is goed dat je zo vervelend was, ik kan beter, en dat is leuker”. Goed zo Mischa! Vandaag belde hij mij. De docent had op zijn verzoek het proefwerk meteen nagekeken: hij had een 8,2. Een loepzuivere voldoende. Mischa is om. Hij gaat er weer voor. Deze jongen gaat het warempel halen!